Dlaczego niektóre dzieci zrywają kontakty z rodzicami?

Wbrew powszechnemu przekonaniu, wybór ten rzadko jest motywowany niewdzięcznością. Odpowiada przede wszystkim potrzebie bezpieczeństwa emocjonalnego .
Ignorowane rany emocjonalne
Wielu dorastało w środowisku, w którym ich emocje były w dużej mierze ignorowane. Często słyszeli, że przesadzają, są zbyt wrażliwi lub że nie powinni narzekać. Ciągłe słyszenie tych rzeczy uświadomiło im, że ich emocje nie mają żadnej wartości.
A każde dziecko w grupie rodzeństwa będzie reagować inaczej, w zależności od swojej osobowości, temperamentu i relacji z rodzicami.
W dorosłym życiu ten brak uznania pozostawia głębokie blizny. Wtedy konieczne staje się cofnięcie się o krok, aby odbudować siebie i nauczyć się szanować własne uczucia.
Brak poszanowania granic osobistych
Bardzo często pojawia się inny powód. Niektórzy rodzice mają problem z zaakceptowaniem faktu, że ich dziecko stało się samodzielnym dorosłym. Nadal ingerują w jego wybory, udzielają mu nieproszonych rad i narzucają mu swoje wartości.
Ale każdy musi sam decydować. Kiedy ta wolność nigdy nie jest szanowana, narasta poczucie duszności. Zerwanie więzi staje się wtedy sposobem na odzyskanie swojego miejsca i pełnego istnienia.
Ciężar trwałego osądu
Są też rodziny, w których konflikt nie jest jawny, lecz ciągły. Porównania, krytyka i uwagi na temat braków są częste. Życie w takiej atmosferze rodzi ciągły lęk przed rozczarowaniem innych.
Z czasem ten ciężar staje się zbyt ciężki. Wtedy rozstanie wydaje się sposobem na uwolnienie się i odzyskanie stabilniejszego poczucia własnej wartości.
Czegoś, czego rodzice rzadko rozumieją

Dla rodziców to rozstanie jest często niezrozumiałe. Wielu twierdzi, że zrobili, co mogli, i często jest to prawdą.
Ale robienie wszystkiego, co w naszej mocy, nie oznacza, że nigdy nie krzywdzimy nikogo . Czasami, nieświadomie, przekazujemy innym nasze własne lęki, oczekiwania lub wzorce odziedziczone z przeszłości.
Rodzice zazwyczaj skupiają się na swoich intencjach. Dzieci natomiast dostrzegają wpływ, jaki wywarły one na ich życie. A ten wpływ może pozostawić trwałe ślady.
Zerwanie więzi nie oznacza, że przestałeś kochać

Możesz kochać swoich rodziców i wciąż mieć trudności z utrzymaniem z nimi relacji. Sama miłość nie zawsze wystarczy, by stworzyć zdrową więź. Kiedy każda interakcja powoduje ból, nawet miłość staje się trudna do zniesienia.
Niektórzy wybierają wtedy miłość z dystansu, w milczeniu, a czasem wręcz przestają kochać w ramach samoobrony. Niekoniecznie jest to odrzucenie. Często jest to próba emocjonalnego przetrwania.